Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Ακαταμάχητο Φως


Ακαταμάχητο Φως
Καις την ψυχή μου με την αγάπη σου

Ελευθερία το άγγιγμά σου
Καθώς ψαχουλεύεις
Λικνίζοντας στα φυλλώματα το πράσινο ύδωρ

Μάζεψα στάλες από σε
Να’χω μαζί μου στο σκοτάδι
Να λαμπυρίζεις μέσα μου

Δεν έχω ανάγκη το φόβο και το δράμα
Όταν μου κρατάς το χέρι
Γελώ σαν το μικρό παιδί
Με ελαφρύ το βλέμμα

Ακαταμάχητο Φως
Κεντάς την αψίδα που θα διαβεί το Όλον
Βηματάκι βηματάκι
Μέχρι την άπειρη αγκαλιά Του  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου